Plus Eerste Nobelprijs Economie voor klimaatonderzoek

De Amerikaanse wetenschappers William Nordhaus en Paul Romer delen dit jaar de Nobelprijs voor Economie. Ze worden gelauwerd voor hun onderzoek naar klimaatproblemen en economische groei.

Fran Herpelinck | 10 oktober 2018
Power Plant 1892407 1920

Van een momentum gesproken. Slechts enkele uren nadat het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) het nieuwe klimaatrapport van de Verenigde Naties wereldkundig maakte, werd bekend dat de Nobelprijs voor Economie dit jaar naar een klimaatwetenschapper gaat. De 77-jarige Amerikaan William Nordhaus, professor aan Yale University, deelt de prijs met zijn 62-jarige landgenoot Paul Romer, werkzaam aan New York University.

Uitstoottaks

Nordhaus is vermaard om zijn macro-economische kijk op het klimaat. Sinds de jaren zeventig modelleert hij de impact van economische groei op klimaatverandering. Hij concludeerde dat onze vrije markteconomie niet of slecht in staat is om de uitstoot van broeikasgassen in te perken, net omdat de hele maatschappij van die uitstoot de gevolgen van draagt, niet enkel de uitstoters zelf. Het heffen van een taks op CO2-uitstoot is een idee uit Nordhaus’ onderzoek. Volgens de Yale-professor is het invoeren van zo’n taks, gelijktijdig over heel de wereld, de meest efficiënte manier om een vuist te maken tegen de klimaatverandering.

Gokbeleid

Via het door hem ontwikkelde DICE-model wil Nordhaus helpen om de kostprijs van klimaatverandering in te schatten. Ook het IPCC hanteert dit model. DICE staat voor ‘Dynamic Integrated Climate-Economy’ en heeft naamgewijs bewust een sterke signaalwaarde. “We gokken met de toekomst van onze planeet”, zei Nordhaus al enkele jaren geleden. In zijn reactie aan de pers haalde hij hard uit naar de overheid van zijn land, die volgens hem een toonbeeld is van dat gokbeleid. “Het Amerikaanse beleid hinkt mijlenver achter de wetenschap aan, waardoor het moeilijk is om optimistisch te zijn. Onder Trumps rampzalige beleid gaan we zelfs achteruit.”

Klimaatoptimisme

Medelaureaat is Paul Romer, die onderzocht waarom sommige economieën sneller groeien dan andere. Hoe ideeën worden omgezet in technologische innovatie, en meer bepaald de stimulerende rol van beleid, is daarbij de voornaamste drijfveer. Innovatie komt er volgens Romer immers niet zomaar en onvoorwaardelijk. Dat is in een notendop het ‘endogene groeimodel’, waarvoor Romer de Nobelprijs ontvangt. In een persconferentie na de bekendmaking benadrukte de economieprofessor dat we moeten blijven investeren in de strijd tegen klimaatverandering. “Heel wat beleidsmensen lijken er vandaag nog steeds van overtuigd dat het klimaat beschermen veel te duur en veel te moeilijk is. Om die reden leven ze in ontkenning en doen ze alsof klimaatverandering niet bestaat. Toch zijn mensen tot ongelooflijke verwezenlijkingen in staat als ze het écht willen.”

Anders dan de traditionele Nobelprijzen reikt niet het Noorse Nobelcomité, wel de Zweedse Centrale Bank de Nobelprijs voor Economie uit. De prijs werd dit jaar voor de vijftigste keer geschonken.

Verder lezen?

Maak een profiel aan en lees Susanova nu 1 maand gratis.